Birisi ve Başkası

 Çoğu insan kendini herhangi birisi olarak düşünmek istemez. Herkes özeldir kendince, farklıdır başkalarından. Birisi olan insan açıkça belli eder kendini düşünceleri olsun, sözleri olsun, bakışları olsun.. O herkes gibi konuşur, herkes gibi bakar ama bunun farkında değildir genelde. Birisinin gözlerinde parıltı yoktur. Hayat koşuşturması içinde kaybolup gitmiştir. Her şeyin çok içinde ve çok dışındadır. Kendi olamaz asla, kendini unutmuştur; herkes gibi olmaya çalışırken. Ama bazı insanlar vardırki bu koşuşturma içerisinde oturup düşünürler ben nerdeyim, ben kimim, neden diye sorarlar. Onlar kendileri gibidirler. Birilerinin düşüncelerine aldırmazlar. Kendileri gibi düşünüp kendileri gibi davranılar basmakalıp toplumsal kuralların onlar için önemi yoktur. İstedikleri gibi davranırlar olmak istedikleri kişi olurlar. Bazen herkes gibi gürünürler ama düşünceleri ruhları bambaşkadır onların. Gözlerinden anlarsınız zaten çok farklı bir parıltı vardır onların gözlerinde. Tabii ki bunu fark edebilmek için çok dikkat bakmak, çok iyi dinlemek gerekir. Herkes görmezler onları ama bazıları fark eder. Birileri de fark eder başkalarını, yaptıkları işleri, başarılarını, mutluluklarını.. Bir an imreniler başkalarına ben neden böyle değilim derler, tam düşündükleri sırada telefon çalar ve hayat koşuşturmasına geri dönerler. Onların kısır döngüsü olur hayat aynı monotonlukla geçer gün ve zamanla hiç bir iz bırakamadan sönüp giderler...